Pacjenci wymagający większej niż jedna liczby porad specjalistycznych z danej przyczyny, przedstawiają skierowanie tylko przy pierwszorazowym zgłoszeniu się do wybranej poradni specjalistycznej. Skierowanie nie jest potrzebne do następujących lekarzy specjalistów: ginekologa i położnika, onkologa, psychiatry, wenerologa, dentysty. Dermatolog zajmuje się zdrowiem skóry, włosów i paznokci. Kosmetyczka zaś specjalizuje się w poprawianiu ich wyglądu. AZS, łuszczyca, trądzik czy łojotokowe zapalenie skóry często nie dają objawów bólowych, jedynie wpływają na wrażenia estetyczne. Wówczas może pojawić się wniosek, że wizyta u kosmetyczki będzie dobrym Potrzebne jest zlecenie na zaopatrzenie w wyroby medyczne jako kontynuację poprzedniego zlecenia, a lekarz POZ posiada dokumentację medyczną. Potrzebne jest zaświadczenia o stanie zdrowia. Dziecko, które nie ma 6 lat, korzysta z porady kontrolnej, którą lekarz ustalił podczas bezpośredniej wizyty i która nie polega na fizycznym badaniu. W Polsce nadal trwa stan zagrożenia epidemicznego, a to oznacza, że osoby, które chcą skorzystać z pomocy psychologa, nie potrzebują skierowania. Skierowanie nie jest potrzebne także wtedy, gdy wizyty zostanie wyznaczona po terminie odwołania stanu zagrożenia epidemicznego. To jednak nie jedyni specjaliści, do których można się Skierowanie do sanatorium w celu odchudzania może wystawić lekarz ubezpieczenia zdrowotnego. Jest ono kontynuacją leczenia szpitalnego bądź leczenia ambulatoryjnego. Z leczenia w sanatorium może skorzystać osoba dorosła raz na 18 miesięcy. O nowe skierowanie na leczenie w sanatorium można starać się już po 12 miesiącach od daty Przeczytaj, kiedy i dlaczego skierowanie na RTG, USG, rezonans lub tomografię jest niezbędne, jak je uzyskać, a także kiedy można się bez niego obejść. Na badania obrazowe – takie jak rentgen, rezonans, USG albo tomografia – nie zawsze trzeba mieć skierowanie. Wiele zależy od rodzaju badania i tego, kto ma za nie zapłacić. . Zdrowe zakupy Teraz jeśli potrzebujemy pilnej konsultacji z tymi specjalistami, musimy albo postarać się o druk u lekarza rodzinnego, albo zapłacić za wizytę. Jednak formularze skierowań stanowią furtkę otwierającą drzwi do specjalistów, ale również do badań, rehabilitacji i leczenia uzdrowiskowego. Warto więc wiedzieć, kto powinien je wystawiać i jak długo są ważne. Osoby ubezpieczone w Narodowym Funduszu Zdrowia lub mające inne prawo do świadczeń opieki zdrowotnej mogą korzystać z badań i porad lekarskich (w razie potrzeby także w domu), leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego, rehabilitacji leczniczej oraz profilaktyki zdrowotnej udzielanych zarówno przez placówki publiczne, niepubliczne, jak i przez osoby wykonujące zawód medyczny czy przez grupową praktykę lekarską lub pielęgniarską, jeżeli zawarły one z NFZ umowę na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w danym zakresie. Bez skierowania Druk ten nie będzie Ci potrzebny, jeżeli chcesz skorzystać z pomocy poniżej wymienionych specjalistów: ginekologa i położnika, onkologa, psychiatry, wenerologa, dentysty. Skierowania nie muszą także przedstawiać następujące osoby korzystające z ambulatoryjnej opieki specjalistycznej: inwalidzi wojenni i wojskowi, osoby represjonowane, kombatanci, niewidome cywilne ofiary działań wojennych, chorzy na gruźlicę, zakażeni wirusem HIV, dawcy narządów w zakresie dotyczącym transplantacji, uzależnieni od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych - w zakresie lecznictwa odwykowego, uprawnieni (żołnierze lub pracownicy) oraz weterani - w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa. Skierowanie - kto może wystawić? Zgłaszając się do wybranej placówki medycznej, należy przedstawić, oprócz potwierdzenia prawa do świadczeń, ważne skierowanie. Jest ono dokumentem wymaganym przy dostępie do badań diagnostycznych oraz świadczeń realizowanych w ramach: ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, leczenia szpitalnego, leczenia uzdrowiskowego, rehabilitacji leczniczej, opieki nad przewlekle chorymi. W tych przypadkach skierowanie wystawia lekarz POZ lub inny lekarz udzielający świadczeń w ramach ważnej umowy z NFZ. Jeżeli pacjent objęty opieką specjalisty wymaga wykonania niezbędnych, dodatkowych badań diagnostycznych, skierowania na te badania wystawia świadczeniodawca udzielający świadczeń ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Dotyczy to również specjalisty, do którego pacjent ma prawo zgłosić się bez takiego dokumentu. Skierowaniem do lekarza specjalisty nie jest karta informacyjna z leczenia szpitalnego, izby przyjęć czy szpitalnego oddziału ratunkowego. Jeżeli w karcie informacyjnej wskazana jest kontynuacja leczenia, skierowanie - na osobnym druku - powinien wystawić lekarz prowadzący leczenie pacjenta w szpitalu. Badania diagnostyczne kosztochłonne (np. tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) może zlecić lekarz ubezpieczenia zdrowotnego (czyli taki, który ma podpisaną umowę z NFZ) w poradni, która zawarła umowę z Funduszem na ambulatoryjną opiekę specjalistyczną lub psychiatryczną, prowadzący leczenie pacjenta i stwierdzający potrzebę wykonania danego badania (w przypadkach uzasadnionych medycznie). Natomiast do szpitala skierować może każdy doktor, nawet jeśli nie jest lekarzem ubezpieczenia zdrowotnego. Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe pacjent musi otrzymać od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, zaś zlecenie transportu sanitarnego wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego lub w ramach POZ - lekarz podstawowej opieki zdrowotnej. Na realizację zleceń pozostających w zakresie zadań pielęgniarki POZ - zlecenie wystawiają lekarz podstawowej opieki zdrowotnej i inni lekarze ubezpieczenia zdrowotnego. Świadczenia udzielone pacjentowi bez skierowania - poza wymienionymi przypadkami - nie są finansowane przez NFZ, a ich koszty mogą obciążyć chorego lub jego najbliższych. Jedno skierowanie w jednej placówce Na podstawie danego skierowania możesz zarejestrować się tylko w jednej placówce udzielającej świadczeń w danym zakresie. Pacjenci wymagający większej liczby porad specjalistycznych z danej przyczyny mogą przedstawić skierowanie tylko przy pierwszorazowym zgłoszeniu się do wybranej poradni specjalistycznej. Pacjent w celu otrzymania konkretnego świadczenia może się wpisać na listę oczekujących tylko w jednej placówce medycznej (u jednego świadczeniodawcy). Zasada ta dotyczy również świadczeń udzielanych bez skierowania oraz onkologicznych. Skierowanie - ile czasu jest ważne? Zazwyczaj dokument jest ważny dopóty, dopóki istnieją przesłanki wskazujące na potrzebę podjęcia działań diagnostycznych lub terapeutycznych. Zachowuje on swoją ważność do czasu realizacji, np. poprzez ustalenie terminu przyjęcia pacjenta do szpitala. Po objęciu chorego opieką danej poradni skierowanie ważne jest tak długo, jak długo utrzymuje się problem zdrowotny będący przyczyną jego wydania i jak długo lekarz specjalista prowadzący pacjenta wyznacza terminy kolejnych wizyt. Wyjątkami są: skierowanie na leczenie uzdrowiskowe, które podlega weryfikacji co 18 miesięcy, licząc od dnia jego wystawienia; skierowanie na zabiegi fizjoterapeutyczne w warunkach ambulatoryjnych, które traci ważność, jeżeli nie zostanie zarejestrowane w zakładzie rehabilitacji w terminie 30 dni od daty wystawienia; skierowanie do szpitala psychiatrycznego, którego ważność wygasa po upływie 14 dni. Skierowania z brakami, pozbawione części istotnych danych, nie mogą być przyczyną odmowy przyjęcia lub niewpisania pacjenta na listę oczekujących. Pacjent, który rejestruje się do poradni specjalistycznej, ma obowiązek dostarczyć oryginał skierowania (o ile jest ono wymagane), nie później niż w terminie 14 dni roboczych od dnia dokonania wpisu na listę oczekujących, pod rygorem skreślenia z tej listy. Termin liczony jest zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, tj.: nie jest wliczany do niego dzień dokonania wpisu na listę oczekujących; a kończy się z upływem ostatniego dnia, gdy zaś jego koniec przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa następnego dnia. Natomiast w przypadku przesyłania skierowania pocztą - liczy się data nadania listu. Gdy zdarzy się, że pacjent nie przyjdzie na wyznaczoną wizytę, zostanie skreślony z listy oczekujących, a świadczeniodawca zwraca mu oryginał skierowania. Można temu zapobiec, jeśli chory usprawiedliwi swoją nieobecność nadzwyczajnymi okolicznościami (wypadek, śmierć w rodzinie, zdarzenie nadzwyczajne, zewnętrzne i niemożliwe do zapobieżenia). Wniosek o przywrócenie na listę oczekujących pacjent musi zgłosić niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny niezgłoszenia się na ustalony termin udzielenia świadczenia. Musi on zawierać uzasadnienie przyczyny niestawienia się. Fot. Do których lekarzy specjalistów nie jest potrzebne skierowanie? Specjaliści, do których można zgłosić się bez skierowania to: ginekolog i położnik onkolog psychiatra wenerolog dentysta. Skierowania do lekarza specjalisty (każdej specjalności) nie potrzebują: chorzy na gruźlicę zakażeni HIV inwalidzi wojenni i wojskowi oraz osoby represjonowane kombatanci niewidome cywilne ofiary działań wojennych osoby do 18. roku życia, u których stwierdzono ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu, powstałe w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu osoby posiadające orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności osoby posiadające orzeczenie o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji w zakresie lecznictwa odwykowego – uzależnieni od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych. Jak długo ważne jest skierowanie? Ważność skierowania upływa w chwili realizacji świadczenia, czyli zgłoszenia się na wizytę do lekarza specjalisty, na badania, rehabilitację czy do szpitala lub gdy ustają przyczyny jego wydania. Skierowanie do poradni specjalistycznej zachowuje ważność tak długo, jak utrzymuje się problem zdrowotny, w związku z którymi zostało wydane, a lekarz wyznacza kolejne wizyty. Inaczej jest w przypadku skierowań na zabiegi fizjoterapeutyczne oraz leczenie uzdrowiskowe. Skierowanie na zabiegi fizjoterapeutyczne należy zarejestrować w wybranej placówce w terminie 30 dni od wystawienia. Nie ma znaczenia, kiedy rozpocznie się rehabilitacja. Z kolei skierowanie na leczenie uzdrowiskowe jest weryfikowane po upływie 18 miesięcy od dnia wystawienia. Trzeba pamiętać o tym, że oryginał skierowania należy dostarczyć (osobiście, przez osobę trzecią lub pocztą) do placówki medycznej w terminie 14 dni roboczych od dnia dokonania wpisu na listę oczekujących, w przeciwnym razie zostaniemy skreśleni z listy. „Prywatne”, czyli niefinansowane przez NFZ wykonanie badań RTG, tomografii komputerowej czy angiografii także wymaga przedstawienia skierowania od lekarza. Laboratoria wykonujące badania ( badanie krwi) nie mają podstaw prawnych do odmówienia wykonania badania, jeśli skierowanie ma więcej niż 30 dni. Tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny, mogą wymagać podania kontrastu. Należy wtedy oznaczyć stężenie kreatyniny we krwi. Kto wystawia skierowanie na to badanie? Ten sam lekarz, który kieruje nas na tomografię czy rezonans. On też udziela informacji, gdzie badanie trzeba wykonać. Jaki jest porządek listy oczekujących na wizytę u specjalisty? Decyduje kolejność zgłoszeń oraz kategoria medyczna, do której zakwalifikowany jest pacjent: stan nagły oznacza niezwłoczne udzielenie świadczenia, przypadek pilny – konieczność pilnego udzielenia świadczenia ze względu na dynamikę procesu chorobowego i możliwość pogorszenia stanu zdrowia lub znaczącego zmniejszenia szans na powrót do zdrowia przypadek stabilny. Podział na przypadki pilne i stabilne nie dotyczy świadczeń udzielanych na podstawie karty diagnostyki i leczenia onkologicznego. Kontynuacja leczenia odbywa się bez wpisywania na listę oczekujących, podobnie okresowe wizyty i porady odbywające się w ściśle ustalonych terminach. Listy oczekujących nie obowiązują też kobiet w ciąży i wszystkich osób uprawnionych do wizyty u lekarza specjalisty bez skierowania. Skierowanie uprawnia do zapisania się na jedną listę oczekujących u jednego świadczeniodawcy. Gdzie sprawdzić czas oczekiwania na wizytę u specjalisty? Takie informacje podaje Narodowy Fundusz Zdrowia w internetowym Informatorze o Terminach Leczenia. Nie mogę przyjść na wizytę u specjalisty w wyznaczonym terminie, czy to znaczy, że wizyta przepadnie? Niezgłoszenie się oznacza skreślenie z listy oczekujących, ale jeśli nastąpiło z powodu siły wyższej, nieprzewidzianych okoliczności niezależnych od pacjenta można się starać o przywrócenie na listę. W tym celu trzeba złożyć wniosek (do 7 dni od dnia ustania przyczyny niezgłoszenia) z podaniem przyczyny opuszczenia terminu wizyty. Mój stan zdrowia się pogorszył, czy mogę się starać o przyjęcie przez specjalistę poza kolejnością? Potrzebę uzyskania porady lekarskiej we wcześniejszym terminie niż wyznaczony należy zgłosić świadczeniodawcy, który może zdecydować o zmianie kategorii medycznej (z „przypadek stabilny” na „przypadek pilny”) i wyznaczyć nowy, wcześniejszy termin. Jaki jest zakres świadczeń udzielanych przez lekarza specjalistę? W ramach porady specjalistycznej lekarz: przeprowadza badanie podmiotowe (wywiad) i przedmiotowe (fizykalne) zakończone postawieniem diagnozy wskazuje dalszy tok leczenia, ordynuje leki i zleca zaopatrzenie w wyroby medyczne orzeka o stanie zdrowia (jest zobowiązany do wystawienia pisemnej informacji dla lekarza kierującego, która będzie podstawą do wystawiania przez lekarza POZ recept) kieruje na badania diagnostyczne (bez dodatkowych kosztów), kontrolne (dotyczy pacjentów pod stałą opieką poradni specjalistycznej), do innego specjalisty, do szpitala, na leczenie uzdrowiskowe lub rehabilitację leczniczą. Czy można samodzielnie wybrać miejsce badań, na które skierowanie wydał lekarz specjalista? Lekarz specjalista, wystawiając skierowanie na badania, jest zobowiązany do wskazania placówki, która je wykona. Nie dotyczy to ambulatoryjnych świadczeń diagnostycznych kosztochłonnych (ASDK), czyli: rezonansu magnetycznego (RM lub MRI – magnetic resonance imaging) tomografii komputerowej (KT, TK lub CT – computed tomography) echokardiografii płodu (echo serca płodu), endoskopii przewodu pokarmowego (gastroskopia, kolonoskopia) badania z zakresu medycyny nuklearnej. W ich przypadku o wyborze pracowni decyduje pacjent. Jakie świadczenia obejmuje ambulatoryjna opieka specjalistyczna? W ramach leczenia w trybie ambulatoryjnym pacjenci mają zagwarantowane następujące świadczenia: dializa otrzewnowa hemodializa tlenoterapia w warunkach domowych żywienie pozajelitowe w warunkach domowych żywienie dojelitowe w warunkach domowych wykonanie zatyczki do protezy gałki ocznej powiększenie indywidualnej protezy gałki ocznej naprawa i renowacja protezy twarzy wykonanie i zaopatrzenie w protezę twarzy, nosa, małżowiny usznej, gałki ocznej, wargi i nosa leczenie insuliną z zastosowaniem pompy insulinowej (założenie pompy insulinowej) oksygenacja hiperbaryczna terapia izotopowa teleradioterapia radykalna, paliatywna i w leczeniu chorób skóry teleradioterapia konformalna z monitoringiem TK, bramkowana, z modulacją intensywności dawki, elektronami, fotonami brachyterapia standardowa, z planowaniem 3D antybiotykoterapia dożylna w leczeniu zaostrzeń choroby oskrzelowo-płucnej u pacjentów z mukowiscydozą (dożylnie lub we wlewie) opieka kompleksowa po zawale serca. Piśmiennictwo: Ustawa z dnia 27. sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2018 poz. 1510, z późn. zm.). Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 26 września 2005 roku w sprawie kryteriów medycznych, jakimi powinni kierować się świadczeniodawcy, umieszczając świadczeniobiorców na listach oczekujących na udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 200, poz. 1661). Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 lipca 2011 roku w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową ( 2011 nr 142 poz. 835). Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 28 marca 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej ( 2018 poz. 657). Ile ważne jest skierowanie i czy zawsze jest konieczne? Te pytania bardzo często zadają sobie pacjenci. Każdy chory korzysta nie tylko ze świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej, ale także z porad i konsultacji wielu specjalistów. Znajomość tych zagadnień znacznie ułatwia skuteczne korzystanie z dostępnych badań lekarskich. Pacjent jest zobowiązany dostarczyć do placówki medycznej ważne skierowanie, aby skorzystać z badań diagnostycznych lub specjalistycznej opieki zdrowotnej. Taki dokument musi odpowiadać określonym przez przepisy prawa wymogom. Dopiero wtedy taki dokument daje podstawy do skorzystania z usług medycznych w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia. Odpowiedź na pytanie, ile ważne jest skierowanie do specjalisty i na badania jest możliwa po szczegółowej analizie wszystkich zasad wystawiania tego typu dokumentów. Warto zatem zrozumieć ogólne kryteria świadczeń opieki zdrowotnej w Polsce. Podstawowym aktem prawnym w tym zakresie jest Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ( z dnia Ustawa ta przede wszystkim określa, zgodnie z warunki udzielania i zakres świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, zasady i tryb finansowania tych świadczeń, zasady i tryb kwalifikowania świadczeń opieki zdrowotnej jako świadczeń gwarantowanych. Prawo do korzystanie ze świadczeń opieki zdrowotnej w ramach finansowania ze środków publicznych mają wszystkie osoby objęte powszechnym ubezpieczeniem zdrowotnym ( ww. ustawy). Ustawodawca stworzył także taką możliwość nie tylko osobom, objętym ubezpieczeniem obowiązkowym, ale także tym objętym ubezpieczeniem dobrowolnym, po podpisaniu odpowiedniej umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia. W praktyce oznacza to, iż pacjenci „z umowy” mogą także korzystać ze skierowań na badania lekarskie i specjalistyczne konsultacje medyczne. Skierowania nie są wymagane do wszystkich lekarzy, a zgodnie z wspomnianej ustawy nie jest to warunek konieczny do: ginekologa i położnika, dentysty, wenerologa, onkologa, psychiatry, świadczeń psychologicznych, psychoterapeutycznych i środowiskowych dla dzieci i młodzieży. Skierowanie nie jest również wymagane do świadczeń dla osób chorych na gruźlicę i zakażonych wirusem HIV ( pkt. 8 i 9 ww. ustawy). Stany nagłego zagrożenia życia i zdrowia także nie wymagają skierowania ( ww. ustawy). Jak długo ważne jest skierowanie? Ważność skierowania na badania obowiązuje, dopóki istnieją przesłanki, które wyraźnie wskazują na potrzebę konkretnych badań diagnostycznych lub terapeutycznych. Warto jednak pamiętać, iż wszystkie badania realizowane bez skierowania nie podlegają finansowaniu przez Narodowy Fundusz Zdrowia, a zatem mogą obciążać pacjenta. Zazwyczaj skierowania zachowują swoją ważność do czasu ich realizacji. Ustalenie terminu przyjęcia do szpitala czy terminu specjalistycznego badania zachowuje moc obowiązującą tego dokumentu do momentu jego realizacji. Każdy pacjent jest tak długo objęty opieką, jak długo stan jego zdrowia wskazuje na potrzebę podejmowania działań medycznych. Prawo przewiduje jednak wyjątki od bezterminowości skierowań na badania (szczegółowo opisane na Należą do nich: skierowania na leczenie uzdrowiskowe, które podlegają weryfikacji co 18 miesięcy, licząc do daty ich wystawienia, skierowania na komplet zabiegów rehabilitacyjnych, które muszą być zarejestrowane w ciągu 30 dni od ich wystawienia, skierowania do szpitalu psychiatrycznego, wymagającego zarejestrowania w ciągu 14 dni od dnia wystawienia. Pacjent ma jeden obowiązek, o którym nie może zapomnieć. Dotyczy on terminu dostarczenia takiego dokumentu do placówki, która realizuje konkretne porady czy badania. W przypadku świadczeń opieki zdrowotnej, udzielanych na podstawie skierowań, pacjent jest zobowiązany dostarczyć do instytucji medycznej swoje indywidualne skierowanie w ciągu 14 dni od wpisania na listę oczekujących ( i 2 Ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych). Przepisy zezwalają na wydanie skierowania w wersji papierowej i elektronicznej, dlatego też istnieją dwie możliwości dostarczenie tego zaświadczenia: w formie papierowej (oryginał skierowania) bezpośrednio do placówki medycznej, pod rygorem skreślenia z listy oczekujących, w formie elektronicznej, czyli klucza dostępu do skierowania. Każdy pacjent oczekujący może zapisać się do konkretnej placówki medycznej zgodnie ze wskazaniami na skierowaniu, ale w przypadku niedostarczenia tego dokumentu w terminie 14 dniowym zostaje skreślony z listy oczekujących, a zatem warto o tym pamiętać. Ile jest ważne skierowanie do specjalisty? Art. 57 Ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wyraźnie podkreśla, iż ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne finansowane ze środków publicznych mogą być udzielane tylko na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Ten dokument jest tak długo ważny, dopóki występują przesłanki zdrowotne potwierdzające potrzebę leczenia. Jakiekolwiek braki formalne w treści skierowania są podstawą odmowy przyjęcia lub nie wpisania pacjenta na listę osób oczekujących. Tak jak każde inne skierowanie, także to do specjalisty należy dostarczyć w ciągu 14 dni od dokonania wpisu na listę. Zgodnie z przepisami, zawartymi we wspomnianej już ustawie o świadczeniach zdrowotnych obowiązują ściśle określone zasady postępowania: termin 14 dniowy jest liczony zgodnie z przepisami, obowiązującymi w ramach postępowania cywilnego, tj. do terminu nie jest wliczany dzień dokonania wpisu na listę oczekujących ( ww. ustawy), nieprzybycie na umówiona wizytę oznacza skreślenie z listy oczekujących i zwrot skierowania ( ww. ustawy), pacjent nie zostaje skreślony, jeśli uprawdopodobni, iż niezgłoszenie na wizytę nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, tak zwanej siły wyższej (art. 20 wniosek o przywrócenie wpisu na listę oczekujących należy złożyć w terminie do 7 dni od dnia ustania przyczyny niezgłoszenia ( ww. ustawy). Wiedza na temat, ile jest ważne jest skierowanie do poradni specjalistycznej pozwoli uniknąć problemów z jego rejestracją. Ile jest ważne skierowanie do szpitala? Dokument kierujący chorego do szpitala wydawany jest w dwóch przypadkach – badań diagnostycznych lub konieczności leczenia w warunkach szpitalnych. Jak długo jest ważne skierowanie do szpitala? Zachowuje ono swoja ważność do czasu ustalenia terminu przyjęcia na konkretny oddział szpitalny. Wyjątek stanowią skierowania do szpitala psychiatrycznego. W tych przypadkach czas ich obowiązywania upływa po okresie 14 dni. Każdy pacjent może być jednak odesłany przez rejestrację z uwagi na niekompletność takiego dokumentu. Należy wtedy niezwłocznie poprosić lekarza kierującego o uzupełnienie danych lub uzyskać nowe skierowanie. Jednak po upływie 14 dni od daty wystawienia chory nie może już ubiegać się o przyjęcie do konkretnej placówki. Lekarz może podjąć decyzje o konieczności aktualizacji skierowania, jeżeli zostanie przedłożone do realizacji po zbyt długim czasie od daty jego wydania. Ta ocena należy tylko i wyłącznie do lekarza. Bardzo często stan zdrowia pacjenta wymaga aktualizacji i zweryfikowania pierwotnej przyczyny kierowania na konkretne badania czy leczenie w ramach oddziału szpitalnego. W sytuacji konieczności leczenia w szpitalu także obowiązuje 14 dniowy termin do dostarczenie skierowania do szpitala od momentu, w którym pacjent został wpisany na listę oczekujących. Ile jest ważne skierowanie na badanie krwi? Badanie krwi to podstawowe badanie diagnostyczne, którego przeprowadzenie zleca lekarz Podstawowej Opieki Zdrowotnej (POZ). Narodowy Fundusz Zdrowia stosuje w zakresie tematyki, ile jest ważne skierowanie na morfologię ogólne zasady ważności tych dokumentów. Na stronie Narodowego Funduszu Zdrowia można znaleźć wykładnię, iż tego typu skierowania, jak każde inne, ważne są tak długo, jak istnieją przesłanki potwierdzające potrzebę przeprowadzenia tego typu badań. Pacjenci często skarżą się, iż ta niejasność i nieprecyzyjność sformułowań w praktyce oznacza konieczność przeprowadzania tego typu badań możliwie jak najprędzej od daty wystawienia skierowania. Takie działania mają sens, gdyż badanie laboratoryjne krwi ma pokazywać stan chorego w danym konkretnym momencie. Lekarze podkreślają, iż te skierowania nie mogą być bezterminowe. Bardzo często laboratoria diagnostycznego nie honorują tych wydanych po upływie 30 dni od dnia wystawienia. Ile jest ważne skierowanie na badania? Podsumowując zagadnienie i odpowiedzi na pytanie, ile jest ważne skierowanie do poradni, należy stwierdzić, iż termin ważności nie ma w tym przypadku ściśle określonych ram. Niezależnie czy będzie to skierowanie do dermatologa, ortopedy, kardiologa, okulisty czy laryngologa obowiązuje ono tak długo, dopóki utrzymuje się problem zdrowotny, będący podstawą jego wystawienia. Zatem dokument ten jest ważny tak długo, jak długo lekarz prowadzący danego pacjenta widzi potrzebę wyznaczania terminów kolejnych konsultacji. Wyjątkiem są wspomniane wcześniej skierowania do szpitali psychiatrycznych, ale to nie jedyne odstępstwo. Skrócenie czasu obowiązywania skierowań dotyczy także dwóch dodatkowych przypadków: leczenia w poradniach w ramach pobytu w uzdrowisku – skierowanie wtedy ważne jest tylko przez okres 18 miesięcy od daty wystawienia, leczenia w poradniach w ramach zabiegów fizjoterapeutycznych – czas rejestracji takiego skierowania to 30 dni od daty wystawienia. Ważne: obowiązek dostarczenia skierowania w terminie 14 dni od zarejestrowania można spełnić osobiście lub za pośrednictwem poczty. Fot: Hero Images / Do jakiego lekarza można udać się bez skierowania w ramach ubezpieczenia NFZ, wskazują przepisy ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych, a także akty wykonawcze. Lista refundowanych usług obejmuje leczenie onkologiczne i psychiatryczne. Pacjent może udać się bez skierowania do lekarza działającego w ramach świadczeń Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) jedynie w przypadku kilku specjalności wymienionych w przepisach. Możliwe jest to także wówczas, gdy leczy się z powodu niektórych chorób albo ma specjalne uprawnienia, np. jest inwalidą wojennym lub wojskowym. Dlaczego nie zawsze można iść do lekarza specjalisty bez skierowania? W Polsce bez skierowania lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (działającego w ramach świadczeń objętych ubezpieczeniem zdrowotnym) można korzystać tylko z niektórych usług medycznych. Wynika to z mniejszej dostępności opieki specjalistycznej w porównaniu z pomocą świadczoną przez lekarzy rodzinnych. Ponadto stosowanie się do zasad kierowania na badania specjalistyczne skraca okres oczekiwania na konkretną, specjalistyczną usługę medyczną. Nie bez znaczenia są również wysokie koszty – zarówno konsultacji, jak i zaawansowanych badań. System finansowania opieki zdrowotnej zakłada więc, że o skierowaniu do specjalisty decyduje lekarz, a nie pacjent, który nie zawsze orientuje się w tej tematyce. Czy do lekarza prywatnego potrzebne jest skierowanie? Pacjent może zdecydować się na pójście do lekarza specjalisty prywatnie, bez korzystania ze świadczeń, jakie przysługują mu w ramach ubezpieczenia zdrowotnego. W takiej sytuacji nie musi mieć skierowania, gdyż to on jest osobą zamawiającą i opłacającą usługę. Podobnie przedstawia się kwestia badań diagnostycznych – np. laboratoryjnych lub obrazowych – które pacjent zleca i finansuje sam. Jeśli wyniki wykonanych we własnym zakresie badań czy rozpoznana choroba zmuszają do skorzystania z bardziej zaawansowanych świadczeń w ramach NFZ, w większości przypadków lekarz rodzinny musi potwierdzić zasadność diagnozy, wystawiając skierowanie do specjalisty lub do szpitala. Dokument ten nie jest bezterminowy – traci ważność w przypadku ustania schorzenia będącego przyczyną jego wystawienia lub po czasie określonym w przepisach szczegółowych. Zobacz także: Czym zajmuje się neuropsychologia? Co to jest badanie neuropsychologiczne? Do jakiego lekarza można iść bez skierowania? Zgodnie z obowiązującymi przepisami można korzystać bez skierowania z konsultacji lekarza o specjalności, takiej jak: ginekologia i położnictwo, wenerologia, psychiatria, stomatologia, onkologia. Pozwala to osobie potrzebującej pomocy na uzyskanie specjalistycznej opieki w sytuacjach nagłych (np. podejrzenie choroby nowotworowej) albo wówczas, gdy chory pragnie zachować maksymalną dyskrecję (w przypadku dysfunkcji psychicznych lub chorób przenoszonych drogą płciową). Do pozostałych, niewymienionych wyżej, specjalistów trzeba mieć skierowanie potwierdzające zasadność pomocy specjalistycznej. Zwolnienie lekarskie - co trzeba o nim wiedzieć? Dowiesz się tego z filmu: Zobacz film: Co powinieneś wiedzieć, zanim pójdziesz na zwolnienie lekarskie. Źródło: Dzień Dobry TVN Sytuacje, w których można korzystać z pomocy lekarza bez skierowania Prawo do specjalistycznej opieki zdrowotnej u wszystkich specjalistów bez skierowania w ramach NFZ mają: pacjenci z rozpoznaną gruźlicą, nosiciele wirusa HIV i chorzy na AIDS, osoby niewidome, które utraciły wzrok wskutek działań wojennych, żołnierze, pracownicy cywilni i weterani, którzy wymagają leczenia urazów lub chorób powstałych podczas misji zagranicznych, niepełnoletnie osoby z wrodzonymi wadami lub okołoporodowymi uszkodzeniami zagrażającymi życiu. Kto ma zawsze prawo do leczenia u lekarza specjalisty bez skierowania? Ustawodawca wytypował wiele sytuacji i rodzajów chorób, które można leczyć bez skierowania ze względu na konieczność szybkiego uzyskania pomocy lub zapewnienia pełnej dyskrecji leczenia. Jednocześnie w przepisach przewidziano możliwość stałego korzystania ze świadczeń NFZ przez niektóre grupy pacjentów. Dotyczy to między innymi osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych (np. alkoholu, narkotyków) i ich bliskich, cierpiących z powodu zespołu współuzależnienia. Uprzywilejowani są również inwalidzi wymagający stałej opieki lub o znacznym stopniu niepełnosprawności. Prawo do korzystania z pomocy lekarzy bez skierowania mają też osoby o specjalnych zasługach dla państwa polskiego i potwierdzonym urzędowo statusie: kombatanci biorący udział w działaniach zbrojnych II wojny światowej oraz ofiary represji wojennych i okresu powojennego, członkowie Korpusu Weteranów Rzeczypospolitej Polskiej, inwalidzi wojenni, osoby deportowane do pracy przymusowej za granicą (na tereny III Rzeszy lub Związku Radzieckiego), działacze opozycji antykomunistycznej oraz osoby represjonowane z powodów politycznych. Każda z tych osób, chcąc bez skierowania skorzystać z pomocy lekarza, musi przedłożyć dokument potwierdzający jej uprawnienia. Jest on również w niektórych sytuacjach podstawą do korzystania poza kolejnością z obsługi w aptece lub ze świadczeń rehabilitacyjnych. Bibliografia: 1. Uprawnienia szczególne, [dostęp 22 maja 2019]. Leczenie bez skierowania jest możliwe, ale w bardzo ograniczonym zakresie. Prawdopodobnie już w przyszłym roku czeka nas powszechne e-skierowanie. Dołączy ono do już funkcjonujących: e-zwolnienia oraz e-recepty. Kiedy oraz kto może leczyć się bez skierowania? Zapraszamy na wpis. Pacjent, aby leczyć się ambulatoryjnie (bez pobytu w szpitalu) u większości lekarzy specjalistów (oczywiście, jeżeli chce leczyć się w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia) potrzebuje skierowania od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) lub innego lekarza udzielającego świadczeń zdrowotnych w ramach umowy z NFZ. Skierowanie jest także potrzebne, aby wykonać badania diagnostyczne, korzystać z rehabilitacji medycznej, leczenia szpitalnego oraz uzdrowiskowego, a także opieki pielęgniarskiej nad osobami przewlekle chorymi. Do jakich specjalistów udam się bez skierowania? Są jednak specjalizacje oraz grupy osób ze specjalnymi uprawnieniami, które mogą leczyć się bez skierowania. Grafika przedstawia listę lekarzy specjalistów, do których skierowanie nie jest potrzebne. Leczenie bez skierowania Odpowiadając na często powtarzające się pytanie, do okulisty oraz dermatologa od 2015 r. wymagane jest również skierowanie. Skierowanie nie jest wymagane w przypadku: osób chorych na gruźlicę,osób zakażonych wirusem HIV,inwalidów wojskowych i wojennych, osób represjonowanych, kombatantów, żołnierzy zastępczej służby wojskowej, działaczy opozycji antykomunistycznej i osób represjonowanych z powodów politycznych oraz osób deportowanych do pracy przymusowej, cywilnych niewidomych ofiar działań wojennych,leczenia uzależnień (w tym przypadku mogą skorzystać same osoby zgłaszające się z powodu uzależnień jak i osoby zgłaszające się z powodu współuzależnienia, czyli osoby spokrewnione lub niespokrewnione z osobą uzależnioną, które wspólnie z tą osobą zamieszkują i gospodarują oraz osoby, których stan psychiczny powstał w wyniku pozostawania w związku emocjonalnym z osobą uzależnioną),uprawnionych żołnierzy lub pracowników, w zakresie urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa oraz uprawnionego żołnierza lub pracownika, którego ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej 30%,weterana poszkodowanego, w zakresie urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa oraz weterana poszkodowanego, którego ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej 30%, świadczeń psychologicznych, psychoterapeutycznych i środowiskowych dla dzieci i młodzieży. (Zapis ustawowy – dodany w 2019 r. do ustawy o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych – art. 57 ust. 2 pkt 15 dodany ustawą – Dz. U. z 2019 r. poz. 1590),osób do 18 roku życia, u których stwierdzono ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu, które powstały w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu, na podstawie zaświadczenia lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, posiadającego specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie: położnictwa i ginekologii, perinatologii, neonatologii, pediatrii, neurologii dziecięcej, kardiologii dziecięcej lub chirurgii dziecięcej,osób posiadających orzeczenie: o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Osoby wymienione powyżej powinny móc potwierdzić, że przysługują im omawiane uprawnienia, np. móc przedłożyć odpowiedni dokument. Stan nagły, a leczenie bez skierowania Co ważne, w stanach nagłych świadczenia zdrowotne udzielane są bez wymaganego skierowania. Czym jest stan nagły? Zgodnie z prawem jest to sytuacja, w której nagle lub w przewidywanym krótkim okresie czasu pojawią się objawy pogarszania zdrowia. Ich bezpośrednim następstwem może być poważne uszkodzenie funkcji organizmu lub uszkodzenie ciała lub utrata życia. Sytuacja taka ma wymagać podjęcia natychmiastowych medycznych czynności ratunkowych i leczenia. Czy lekarz może odmówić wystawienia skierowania? Tak, oczywiście. Cały system pomyślany jest tak, żeby odciążyć lekarzy specjalistów. Dlatego musisz iść i opowiedzieć o swoim przypadku lekarzowi pierwszego kontaktu. On na podstawie swojej wiedzy i doświadczenia ma określić, czy potrzebna Ci jest konsultacja np. z kardiologiem, czy też nie. Odmowa udzielenie skierowania powinna być odnotowana w dokumentacji z przebiegu wizyty. Leczenie prywatne – bez skierowania Oczywiście udając się do lekarza np. kardiologa prywatnie nie potrzebujesz skierowania. Zobacz też: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznychUstawa z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym Nawigacja wpisu

do jakich specjalistów potrzebne jest skierowanie